hbm-obsidian/spells/general/superspells/doom.md

---
tags:
  - spell
  - zaklęcia
  - general
  - superspells
castingMode: standard
school: general
deity: ''
sourceBook: ksiega-magii
manaCost: 30
bloodCost: 0
complexityLevel: 0
isSuperspell: true
requiresGroupCast: true
minCasters: 4
nonCombatOnly: false
damageBase: ''
damageType: ''
ignoresArmor: false
statusEffects: []
saveAttribute: ''
saveSkill: ''
triggers: []
components:
  verbal: false
  somatic: false
  material: ''
  symbols: []
requirements:
  race: []
  talent: []
  discipline: []
difficulty:
  threshold: 6
  successes: 30
range:
  kind: self
duration: Natychmiastowe
castingTime: 3 godziny
target: Sfera o średnicy 50 m
areaOfEffect: null
overcastOptions:
  - text: >-
      +10 m promienia zasięgu lub +1 do Trudności testów dla wszystkich prób
      uniknięcia efektów superzaklęcia (boska interwencja, artefakty, inne
      superzaklęcia)
    repeatable: true
    cost: 0
description: >-
  Zagłada jest ostatecznym superzaklęciem unicestwienia, stworzonym jako rytuał,
  który nie tylko zabija, ale też wymazuje wszelką nadzieję na odwrócenie
  skutków. W przeciwieństwie do Destrukcji, która „tylko” eksploduje
  nagromadzoną manę, Zagłada celowo splata ją z samą strukturą życia istot w
  zasięgu.

  ​

  Zaklęcie wymaga wielogodzinnego rytuału, podczas którego uczestniczący magowie
  tworzą skomplikowaną sieć połączeń magicznych, zakończoną spięciem w głównym
  magu. W momencie zakończenia rytuału cała zgromadzona moc zostaje uwolniona w
  postaci bezgłośnej, szkarłatno‑czarnej fali, która w jednej chwili „wymazuje”
  życie w obrębie sfery.


  Po udanym rzuceniu zaklęcia emituje ono czerwoną falę światła oraz dźwięk
  dzwonu, który słyszą w głowie wszystkie istoty w zasięgu zaklęcia, a następnie
  wszystkie istoty żywe znajdujące się w sferze o średnicy 50 m, wycentrowanej
  na głównym magu, giną natychmiast, ignorując Pancerz, magiczne osłony,
  odporności, talenty, Aegis i inne superzaklęcia ochronne. Nie wykonuje się
  żadnych testów obronnych; śmierć następuje automatycznie. Jedynymi wyjątkami
  są główny mag prowadzący rytuał oraz istoty, których główny mag świadomie lub
  podświadomie nie chce zabić.


  W praktyce oznacza to, że MG, na podstawie relacji i emocji głównego maga,
  ustala listę postaci, które są instynktownie oszczędzane (np. najbliżsi
  sojusznicy, ukochane osoby). Każda z tych istot jest traktowana jako
  indywidualny wyjątek: fala Zagłady sprawdza je osobno i nie zadaje im żadnych
  obrażeń, choć wszystko wokół może zostać unicestwione - nie powstaje żadna
  „strefa ochronna”, w której inni mogliby się ukryć, ani nie dochodzi do
  jakiegokolwiek „oczyszczania” z chorób czy pasożytów.


  Zagłada ma jednak straszliwą cenę: wszyscy pozostali magowie uczestniczący w
  rytuale giną, niezależnie od tego, gdzie się znajdują. Ich siły życiowe są
  świadomie „wypalane” w ramach zaklęcia – śmierć współrzucających nie jest
  efektem, którego można uniknąć zasięgiem czy osłoną, lecz integralnym kosztem
  rytuału.


  Istoty zabite przez Zagładę nie mogą zostać wskrzeszone żadną znaną magią -
  nie działają na nie Reanimacja, nekromancja, superzaklęcia ani boskie modlitwy
  wskrzeszające. Mechanicznie traktuje się je jak cele Prawdziwej Dezintegracji,
  z tą różnicą, że choć ciała mogą pozostać (lub nie), dusze są „wymazane” z
  obiegu – powrót do życia wymagałby wyłącznie wyjątkowej, fabularnej
  interwencji Mistrza Gry.

  ​

  W miejscu rzucenia Zagłady pozostaje obszar magicznie skażony: choć brak tu
  „odpadów alchemicznych” jak przy Destrukcji, sama tkanka rzeczywistości jest
  nadpalona. MG może zdecydować, że każda istota przebywająca dłużej w tym
  obszarze musi wykonywać okresowe testy Duszy, ryzykując trwałe urazy
  psychiczne, klątwy lub inne długofalowe konsekwencje - nie jest to jednak
  integralna część efektu zaklęcia, a raczej fabularne piętno użycia tak
  nienaturalnej mocy.


  ---
---
# Zagłada

**Wymagania:** Mistrzostwo (dowolna Dziedzina), co najmniej 3 dodatkowych magów biorących udział w rytuale (wszyscy muszą znać Zagładę) - ponadto żaden mag biorący udział w rytuale nie może być Źródłem Mocy

Zagłada jest ostatecznym superzaklęciem unicestwienia, stworzonym jako rytuał, który nie tylko zabija, ale też wymazuje wszelką nadzieję na odwrócenie skutków. W przeciwieństwie do Destrukcji, która „tylko” eksploduje nagromadzoną manę, Zagłada celowo splata ją z samą strukturą życia istot w zasięgu.
​
Zaklęcie wymaga wielogodzinnego rytuału, podczas którego uczestniczący magowie tworzą skomplikowaną sieć połączeń magicznych, zakończoną spięciem w głównym magu. W momencie zakończenia rytuału cała zgromadzona moc zostaje uwolniona w postaci bezgłośnej, szkarłatno‑czarnej fali, która w jednej chwili „wymazuje” życie w obrębie sfery.

Po udanym rzuceniu zaklęcia emituje ono czerwoną falę światła oraz dźwięk dzwonu, który słyszą w głowie wszystkie istoty w zasięgu zaklęcia, a następnie wszystkie istoty żywe znajdujące się w sferze o średnicy 50 m, wycentrowanej na głównym magu, giną natychmiast, ignorując Pancerz, magiczne osłony, odporności, talenty, Aegis i inne superzaklęcia ochronne. Nie wykonuje się żadnych testów obronnych; śmierć następuje automatycznie. Jedynymi wyjątkami są główny mag prowadzący rytuał oraz istoty, których główny mag świadomie lub podświadomie nie chce zabić.

W praktyce oznacza to, że MG, na podstawie relacji i emocji głównego maga, ustala listę postaci, które są instynktownie oszczędzane (np. najbliżsi sojusznicy, ukochane osoby). Każda z tych istot jest traktowana jako indywidualny wyjątek: fala Zagłady sprawdza je osobno i nie zadaje im żadnych obrażeń, choć wszystko wokół może zostać unicestwione - nie powstaje żadna „strefa ochronna”, w której inni mogliby się ukryć, ani nie dochodzi do jakiegokolwiek „oczyszczania” z chorób czy pasożytów.

Zagłada ma jednak straszliwą cenę: wszyscy pozostali magowie uczestniczący w rytuale giną, niezależnie od tego, gdzie się znajdują. Ich siły życiowe są świadomie „wypalane” w ramach zaklęcia – śmierć współrzucających nie jest efektem, którego można uniknąć zasięgiem czy osłoną, lecz integralnym kosztem rytuału.

Istoty zabite przez Zagładę nie mogą zostać wskrzeszone żadną znaną magią - nie działają na nie Reanimacja, nekromancja, superzaklęcia ani boskie modlitwy wskrzeszające. Mechanicznie traktuje się je jak cele Prawdziwej Dezintegracji, z tą różnicą, że choć ciała mogą pozostać (lub nie), dusze są „wymazane” z obiegu – powrót do życia wymagałby wyłącznie wyjątkowej, fabularnej interwencji Mistrza Gry.
​
W miejscu rzucenia Zagłady pozostaje obszar magicznie skażony: choć brak tu „odpadów alchemicznych” jak przy Destrukcji, sama tkanka rzeczywistości jest nadpalona. MG może zdecydować, że każda istota przebywająca dłużej w tym obszarze musi wykonywać okresowe testy Duszy, ryzykując trwałe urazy psychiczne, klątwy lub inne długofalowe konsekwencje - nie jest to jednak integralna część efektu zaklęcia, a raczej fabularne piętno użycia tak nienaturalnej mocy.

---