130 lines
7.3 KiB
Markdown
130 lines
7.3 KiB
Markdown
---
|
||
tags:
|
||
- spell
|
||
- general
|
||
- superspells
|
||
castingMode: standard
|
||
school: general
|
||
deity: ''
|
||
sourceBook: ksiega-magii
|
||
manaCost: 30
|
||
bloodCost: 0
|
||
complexityLevel: 0
|
||
isSuperspell: true
|
||
requiresGroupCast: true
|
||
minCasters: 4
|
||
nonCombatOnly: false
|
||
damageBase: ''
|
||
damageType: ''
|
||
ignoresArmor: false
|
||
statusEffects: []
|
||
saveAttribute: ''
|
||
saveSkill: ''
|
||
triggers: []
|
||
components:
|
||
verbal: false
|
||
somatic: false
|
||
material: ''
|
||
symbols: []
|
||
requirements:
|
||
race: []
|
||
talent: []
|
||
discipline: []
|
||
difficulty:
|
||
threshold: 6
|
||
successes: 30
|
||
range:
|
||
kind: self
|
||
duration: Natychmiastowe
|
||
castingTime: 3 godziny
|
||
target: Sfera o średnicy 50 m
|
||
areaOfEffect: null
|
||
overcastOptions:
|
||
- text: >-
|
||
+10 m promienia zasięgu lub +1 do Trudności testów dla wszystkich prób
|
||
uniknięcia efektów superzaklęcia (boska interwencja, artefakty, inne
|
||
superzaklęcia)
|
||
repeatable: true
|
||
cost: 0
|
||
description: >-
|
||
Zagłada jest ostatecznym superzaklęciem unicestwienia, stworzonym jako rytuał,
|
||
który nie tylko zabija, ale też wymazuje wszelką nadzieję na odwrócenie
|
||
skutków. W przeciwieństwie do Destrukcji, która „tylko” eksploduje
|
||
nagromadzoną manę, Zagłada celowo splata ją z samą strukturą życia istot w
|
||
zasięgu.
|
||
|
||
|
||
|
||
Zaklęcie wymaga wielogodzinnego rytuału, podczas którego uczestniczący magowie
|
||
tworzą skomplikowaną sieć połączeń magicznych, zakończoną spięciem w głównym
|
||
magu. W momencie zakończenia rytuału cała zgromadzona moc zostaje uwolniona w
|
||
postaci bezgłośnej, szkarłatno-czarnej fali, która w jednej chwili „wymazuje”
|
||
życie w obrębie sfery.
|
||
|
||
|
||
Po udanym rzuceniu zaklęcia emituje ono czerwoną falę światła oraz dźwięk
|
||
dzwonu, który słyszą w głowie wszystkie istoty w zasięgu zaklęcia, a następnie
|
||
wszystkie istoty żywe znajdujące się w sferze o średnicy 50 m, wycentrowanej
|
||
na głównym magu, giną natychmiast, ignorując Pancerz, magiczne osłony,
|
||
odporności, talenty, Aegis i inne superzaklęcia ochronne. Nie wykonuje się
|
||
żadnych testów obronnych; śmierć następuje automatycznie. Jedynymi wyjątkami
|
||
są główny mag prowadzący rytuał oraz istoty, których główny mag świadomie lub
|
||
podświadomie nie chce zabić.
|
||
|
||
|
||
W praktyce oznacza to, że MG, na podstawie relacji i emocji głównego maga,
|
||
ustala listę postaci, które są instynktownie oszczędzane (np. najbliżsi
|
||
sojusznicy, ukochane osoby). Każda z tych istot jest traktowana jako
|
||
indywidualny wyjątek: fala Zagłady sprawdza je osobno i nie zadaje im żadnych
|
||
obrażeń, choć wszystko wokół może zostać unicestwione - nie powstaje żadna
|
||
„strefa ochronna”, w której inni mogliby się ukryć, ani nie dochodzi do
|
||
jakiegokolwiek „oczyszczania” z chorób czy pasożytów.
|
||
|
||
|
||
Zagłada ma jednak straszliwą cenę: wszyscy pozostali magowie uczestniczący w
|
||
rytuale giną, niezależnie od tego, gdzie się znajdują. Ich siły życiowe są
|
||
świadomie „wypalane” w ramach zaklęcia - śmierć współrzucających nie jest
|
||
efektem, którego można uniknąć zasięgiem czy osłoną, lecz integralnym kosztem
|
||
rytuału.
|
||
|
||
|
||
Istoty zabite przez Zagładę nie mogą zostać wskrzeszone żadną znaną magią -
|
||
nie działają na nie Reanimacja, nekromancja, superzaklęcia ani boskie modlitwy
|
||
wskrzeszające. Mechanicznie traktuje się je jak cele Prawdziwej Dezintegracji,
|
||
z tą różnicą, że choć ciała mogą pozostać (lub nie), dusze są „wymazane” z
|
||
obiegu - powrót do życia wymagałby wyłącznie wyjątkowej, fabularnej
|
||
interwencji Mistrza Gry.
|
||
|
||
|
||
|
||
W miejscu rzucenia Zagłady pozostaje obszar magicznie skażony: choć brak tu
|
||
„odpadów alchemicznych” jak przy Destrukcji, sama tkanka rzeczywistości jest
|
||
nadpalona. MG może zdecydować, że każda istota przebywająca dłużej w tym
|
||
obszarze musi wykonywać okresowe testy Duszy, ryzykując trwałe urazy
|
||
psychiczne, klątwy lub inne długofalowe konsekwencje - nie jest to jednak
|
||
integralna część efektu zaklęcia, a raczej fabularne piętno użycia tak
|
||
nienaturalnej mocy.
|
||
|
||
|
||
---
|
||
---
|
||
# Zagłada
|
||
|
||
**Wymagania:** Mistrzostwo (dowolna Dziedzina), co najmniej 3 dodatkowych magów biorących udział w rytuale (wszyscy muszą znać Zagładę) - ponadto żaden mag biorący udział w rytuale nie może być Źródłem Mocy
|
||
|
||
Zagłada jest ostatecznym superzaklęciem unicestwienia, stworzonym jako rytuał, który nie tylko zabija, ale też wymazuje wszelką nadzieję na odwrócenie skutków. W przeciwieństwie do Destrukcji, która „tylko” eksploduje nagromadzoną manę, Zagłada celowo splata ją z samą strukturą życia istot w zasięgu.
|
||
|
||
Zaklęcie wymaga wielogodzinnego rytuału, podczas którego uczestniczący magowie tworzą skomplikowaną sieć połączeń magicznych, zakończoną spięciem w głównym magu. W momencie zakończenia rytuału cała zgromadzona moc zostaje uwolniona w postaci bezgłośnej, szkarłatno-czarnej fali, która w jednej chwili „wymazuje” życie w obrębie sfery.
|
||
|
||
Po udanym rzuceniu zaklęcia emituje ono czerwoną falę światła oraz dźwięk dzwonu, który słyszą w głowie wszystkie istoty w zasięgu zaklęcia, a następnie wszystkie istoty żywe znajdujące się w sferze o średnicy 50 m, wycentrowanej na głównym magu, giną natychmiast, ignorując Pancerz, magiczne osłony, odporności, talenty, Aegis i inne superzaklęcia ochronne. Nie wykonuje się żadnych testów obronnych; śmierć następuje automatycznie. Jedynymi wyjątkami są główny mag prowadzący rytuał oraz istoty, których główny mag świadomie lub podświadomie nie chce zabić.
|
||
|
||
W praktyce oznacza to, że MG, na podstawie relacji i emocji głównego maga, ustala listę postaci, które są instynktownie oszczędzane (np. najbliżsi sojusznicy, ukochane osoby). Każda z tych istot jest traktowana jako indywidualny wyjątek: fala Zagłady sprawdza je osobno i nie zadaje im żadnych obrażeń, choć wszystko wokół może zostać unicestwione - nie powstaje żadna „strefa ochronna”, w której inni mogliby się ukryć, ani nie dochodzi do jakiegokolwiek „oczyszczania” z chorób czy pasożytów.
|
||
|
||
Zagłada ma jednak straszliwą cenę: wszyscy pozostali magowie uczestniczący w rytuale giną, niezależnie od tego, gdzie się znajdują. Ich siły życiowe są świadomie „wypalane” w ramach zaklęcia - śmierć współrzucających nie jest efektem, którego można uniknąć zasięgiem czy osłoną, lecz integralnym kosztem rytuału.
|
||
|
||
Istoty zabite przez Zagładę nie mogą zostać wskrzeszone żadną znaną magią - nie działają na nie Reanimacja, nekromancja, superzaklęcia ani boskie modlitwy wskrzeszające. Mechanicznie traktuje się je jak cele Prawdziwej Dezintegracji, z tą różnicą, że choć ciała mogą pozostać (lub nie), dusze są „wymazane” z obiegu - powrót do życia wymagałby wyłącznie wyjątkowej, fabularnej interwencji Mistrza Gry.
|
||
|
||
W miejscu rzucenia Zagłady pozostaje obszar magicznie skażony: choć brak tu „odpadów alchemicznych” jak przy Destrukcji, sama tkanka rzeczywistości jest nadpalona. MG może zdecydować, że każda istota przebywająca dłużej w tym obszarze musi wykonywać okresowe testy Duszy, ryzykując trwałe urazy psychiczne, klątwy lub inne długofalowe konsekwencje - nie jest to jednak integralna część efektu zaklęcia, a raczej fabularne piętno użycia tak nienaturalnej mocy.
|
||
|
||
---
|