Initial commit

spells/general/superspells/doom.md

@@ -0,0 +1,127 @@
+---
+tags:
+  - spell
+  - general
+  - superspells
+castingMode: standard
+school: general
+deity: ''
+sourceBook: ksiega-magii
+manaCost: 30
+bloodCost: 0
+complexityLevel: 0
+isSuperspell: true
+requiresGroupCast: false
+minCasters: 1
+nonCombatOnly: false
+damageBase: ''
+damageType: ''
+ignoresArmor: false
+statusEffects: []
+saveAttribute: ''
+saveSkill: ''
+triggers: []
+components:
+  verbal: false
+  somatic: false
+  material: ''
+  symbols: []
+requirements:
+  race: []
+  talent: []
+  discipline: []
+difficulty:
+  threshold: 6
+  successes: 30
+range:
+  kind: self
+duration: Natychmiastowe
+castingTime: 3 godziny
+target: Sfera o średnicy 50 m
+areaOfEffect: null
+overcastOptions:
+  - text: >-
+      +10 m promienia zasięgu lub +1 do Trudności testów dla wszystkich prób
+      uniknięcia efektów superzaklęcia (boska interwencja, artefakty, inne
+      superzaklęcia)
+    repeatable: true
+    cost: 0
+description: >-
+  Zagłada jest ostatecznym superzaklęciem unicestwienia, stworzonym jako rytuał,
+  który nie tylko zabija, ale też wymazuje wszelką nadzieję na odwrócenie
+  skutków. W przeciwieństwie do Destrukcji, która „tylko” eksploduje
+  nagromadzoną manę, Zagłada celowo splata ją z samą strukturą życia istot w
+  zasięgu.
+
+  ​
+
+  Zaklęcie wymaga wielogodzinnego rytuału, podczas którego uczestniczący magowie
+  tworzą skomplikowaną sieć połączeń magicznych, zakończoną spięciem w głównym
+  magu. W momencie zakończenia rytuału cała zgromadzona moc zostaje uwolniona w
+  postaci bezgłośnej, szkarłatno‑czarnej fali, która w jednej chwili „wymazuje”
+  życie w obrębie sfery.
+
+
+  Po udanym rzuceniu zaklęcia emituje ono czerwoną falę światła oraz dźwięk
+  dzwonu, który słyszą w głowie wszystkie istoty w zasięgu zaklęcia, a następnie
+  wszystkie istoty żywe znajdujące się w sferze o średnicy 50 m, wycentrowanej
+  na głównym magu, giną natychmiast, ignorując Pancerz, magiczne osłony,
+  odporności, talenty, Aegis i inne superzaklęcia ochronne. Nie wykonuje się
+  żadnych testów obronnych; śmierć następuje automatycznie. Jedynymi wyjątkami
+  są główny mag prowadzący rytuał oraz istoty, których główny mag świadomie lub
+  podświadomie nie chce zabić.
+
+
+  W praktyce oznacza to, że MG, na podstawie relacji i emocji głównego maga,
+  ustala listę postaci, które są instynktownie oszczędzane (np. najbliżsi
+  sojusznicy, ukochane osoby). Każda z tych istot jest traktowana jako
+  indywidualny wyjątek: fala Zagłady sprawdza je osobno i nie zadaje im żadnych
+  obrażeń, choć wszystko wokół może zostać unicestwione - nie powstaje żadna
+  „strefa ochronna”, w której inni mogliby się ukryć, ani nie dochodzi do
+  jakiegokolwiek „oczyszczania” z chorób czy pasożytów.
+
+
+  Zagłada ma jednak straszliwą cenę: wszyscy pozostali magowie uczestniczący w
+  rytuale giną, niezależnie od tego, gdzie się znajdują. Ich siły życiowe są
+  świadomie „wypalane” w ramach zaklęcia – śmierć współrzucających nie jest
+  efektem, którego można uniknąć zasięgiem czy osłoną, lecz integralnym kosztem
+  rytuału.
+
+
+  Istoty zabite przez Zagładę nie mogą zostać wskrzeszone żadną znaną magią -
+  nie działają na nie Reanimacja, nekromancja, superzaklęcia ani boskie modlitwy
+  wskrzeszające. Mechanicznie traktuje się je jak cele Prawdziwej Dezintegracji,
+  z tą różnicą, że choć ciała mogą pozostać (lub nie), dusze są „wymazane” z
+  obiegu – powrót do życia wymagałby wyłącznie wyjątkowej, fabularnej
+  interwencji Mistrza Gry.
+
+  ​
+
+  W miejscu rzucenia Zagłady pozostaje obszar magicznie skażony: choć brak tu
+  „odpadów alchemicznych” jak przy Destrukcji, sama tkanka rzeczywistości jest
+  nadpalona. MG może zdecydować, że każda istota przebywająca dłużej w tym
+  obszarze musi wykonywać okresowe testy Duszy, ryzykując trwałe urazy
+  psychiczne, klątwy lub inne długofalowe konsekwencje - nie jest to jednak
+  integralna część efektu zaklęcia, a raczej fabularne piętno użycia tak
+  nienaturalnej mocy.
+
+
+  ---
+---
+# Zagłada
+
+Zagłada jest ostatecznym superzaklęciem unicestwienia, stworzonym jako rytuał, który nie tylko zabija, ale też wymazuje wszelką nadzieję na odwrócenie skutków. W przeciwieństwie do Destrukcji, która „tylko” eksploduje nagromadzoną manę, Zagłada celowo splata ją z samą strukturą życia istot w zasięgu.
+​
+Zaklęcie wymaga wielogodzinnego rytuału, podczas którego uczestniczący magowie tworzą skomplikowaną sieć połączeń magicznych, zakończoną spięciem w głównym magu. W momencie zakończenia rytuału cała zgromadzona moc zostaje uwolniona w postaci bezgłośnej, szkarłatno‑czarnej fali, która w jednej chwili „wymazuje” życie w obrębie sfery.
+
+Po udanym rzuceniu zaklęcia emituje ono czerwoną falę światła oraz dźwięk dzwonu, który słyszą w głowie wszystkie istoty w zasięgu zaklęcia, a następnie wszystkie istoty żywe znajdujące się w sferze o średnicy 50 m, wycentrowanej na głównym magu, giną natychmiast, ignorując Pancerz, magiczne osłony, odporności, talenty, Aegis i inne superzaklęcia ochronne. Nie wykonuje się żadnych testów obronnych; śmierć następuje automatycznie. Jedynymi wyjątkami są główny mag prowadzący rytuał oraz istoty, których główny mag świadomie lub podświadomie nie chce zabić.
+
+W praktyce oznacza to, że MG, na podstawie relacji i emocji głównego maga, ustala listę postaci, które są instynktownie oszczędzane (np. najbliżsi sojusznicy, ukochane osoby). Każda z tych istot jest traktowana jako indywidualny wyjątek: fala Zagłady sprawdza je osobno i nie zadaje im żadnych obrażeń, choć wszystko wokół może zostać unicestwione - nie powstaje żadna „strefa ochronna”, w której inni mogliby się ukryć, ani nie dochodzi do jakiegokolwiek „oczyszczania” z chorób czy pasożytów.
+
+Zagłada ma jednak straszliwą cenę: wszyscy pozostali magowie uczestniczący w rytuale giną, niezależnie od tego, gdzie się znajdują. Ich siły życiowe są świadomie „wypalane” w ramach zaklęcia – śmierć współrzucających nie jest efektem, którego można uniknąć zasięgiem czy osłoną, lecz integralnym kosztem rytuału.
+
+Istoty zabite przez Zagładę nie mogą zostać wskrzeszone żadną znaną magią - nie działają na nie Reanimacja, nekromancja, superzaklęcia ani boskie modlitwy wskrzeszające. Mechanicznie traktuje się je jak cele Prawdziwej Dezintegracji, z tą różnicą, że choć ciała mogą pozostać (lub nie), dusze są „wymazane” z obiegu – powrót do życia wymagałby wyłącznie wyjątkowej, fabularnej interwencji Mistrza Gry.
+​
+W miejscu rzucenia Zagłady pozostaje obszar magicznie skażony: choć brak tu „odpadów alchemicznych” jak przy Destrukcji, sama tkanka rzeczywistości jest nadpalona. MG może zdecydować, że każda istota przebywająca dłużej w tym obszarze musi wykonywać okresowe testy Duszy, ryzykując trwałe urazy psychiczne, klątwy lub inne długofalowe konsekwencje - nie jest to jednak integralna część efektu zaklęcia, a raczej fabularne piętno użycia tak nienaturalnej mocy.
+
+---